Bo jest to pierwsze podejście, które pokazało mi, że nie trzeba się cisnąć, aby być silną, sprawną i cieszyć się ruchem. 
Odkąd zaczęłam zgłębiać wiedzę o tym, jak działa układ nerwowy i poczułam na sobie, jak kojąco działa wykorzystywanie tej wiedzy na macie oraz poza nią, nie umiem tego zignorować. Nigdy wcześniej nie czułam się tak swobodnie w ruchu, ani nie czułam takiej miękkości w ciele i umyśle, które są w końcu ze sobą połączone.
​
Nie chodzi tylko o to, że niektóre pozycje jogowe, z którymi czułam wcześniej trudność, stały się dla mnie bardziej dostępne, choć nie ukrywam, że było to satysfakcjonujące. Przede wszystkim jednak chodzi o to, że zaczęłam nawiązywać kontakt ze sobą, częściej zauważać swój spokój oraz siłę, otwierać się na nowe wyzwania, dawać sobie więcej przestrzeni na czułość i nieperfekcyjność. Zaczęłam też zauważać, jakie proste odruchy działają na mnie kojąco i że nie potrzebuję zawsze koniecznie poświęcać godziny na macie, aby wesprzeć swój dobrostan.

Neurojoga przeniknęła do innych rodzajów ruchu, które lubię (wspinanie, narty), a także do pozostałych obszarów mojego życia, wspierając mnie w hipermobilności, bólach endometrialnych, bruksizmie. Na podstawie własnej historii widzę, jak ważne jest uwzględnienie rzetelnej wiedzy o układzie nerwowym w dbaniu o swoje zdrowie.